Ooievaarsnest

  

Verhaal van : ...  Janneke Mier - Lawant

Hier het verhaal wat ik verteld heb op de "buurtverhalen" middag van de Cultuur Compagnie op
zondag 13 december 2015 in de Lutherse kerk in Alkmaar. 


Ik ben van 1951 tot 1963 opgegroeid in wat in de volksmond "Het Ooievaarsnest" heette.
Het heeft deze naam te danken aan een ooievaarsnest wat bij een oude boerderij stond, de boerderij van Kramer.
Het is in de 20er jaren gebouwd in de elleboog van de Frieseweg en de Kanaaldijk, later de Randersdijk genoemd. 
Er was daar verder nog helemaal geen bebouwing op een boerderij na. 
De boerderij van Kramer is voor de bouw van de buurt gesloopt.
Het is gebouwd in een, in mijn ogen, onlogisch stratenplan..een breed gedeelte Burg. Bosstraat met in het midden een klein stukje groen in de vorm van een parkje met in het midden en uiteinden wat bomen en struiken en verder gras met eromheen een laag hekje. 
Deze straat liep uit in een smaller gedeelte en eindigde aan de Kanaaldijk, waar ook een uitgang was. 
Verder waren er de Ooievaarstraat, Roerdompstraat, en de Kievitstraat, zelfs nog een korte Kievitstraat. 
Deze straten gingen nergens heen....

De O'vaarstraat eindigde op het land van Ackermann, de Roerdompstraat eindigde ook op een landje en de Kievitstraat tegen een hek.
De huizen langs de Kanaaldijk hadden een mooi uitzicht over het kanaal en het Victoriepark maar toen de oude Friesebrug bij de Herenstraat werd vervangen en verplaats verdwenen de voorste huizen achter een hoge muur voor de op- en afrit van de brug en pas 50 jaar later zou die muur weer worden afgebroken.
De huizen aan de Burg. Bosstraat waren netjes maar klein. 
Er was zelfs een W.C. dus geen tonnetje ! 
De huizen aan de O'vaarstraat en de Kievitstraat waren iets royaler. 
Langs de huizen allemaal hetzelfde hekje en poortje, het zag er keurig uit ! 


Het parkje, in de buurt het Perkie genoemd was verboden terrein om te spelen, daar werd door de buurtagent Tuut Smit en de oudere bewoners streng op toe gezien !! 
Gelukkig hadden we de straat en die toen nog niet vol stond met auto's. 
Nu het wel vol staat is het Perkie in gebruik als speelplaats en kom ik wel eens met mijn kleinkinderen.
Het hoorde bij de gemeente Oudorp, wiens grondgebied zich uitstrekte van achter het dorp tot aan Sint Pancras, Oterleek en de Frieseweg,met de Rekerdijk nog onderdeel van de Westfriese Omringdijk. 
De grens met Alkmaar liep over de Frieseweg, kadastraal gezien zelfs door de voortuinen van de huizen aan de overkant.
Tussen de buurt en het dorp was alleen maar weiland.
Aan de Ooievaarsnestkant was verder nog weinig tot geen bebouwing. de buurt was veel meer op Alkmaar gericht dan op Oudorp, dat lag best ver weg. In die tijd was er hier ook geen school en gingen de kinderen van het O'vaarsnest in Alkmaar op school, er was weinig binding met het dorp.
Eind dertiger jaren is de openbare school aan de Munnikenweg gebouwd, bestaande uit 2 lokalen en een gymlokaal, en ging de niet katholieke jeugd voortaan hier naar school. 
Toen de geboortegolf van na de oorlog ook naar school moest werd het gebouw te klein en is er in 1953 een vleugel aangebouwd met in het achterste lokaal een kleuterklas. 
Hiervoor gingen de kleuters naar de stad, wij werden door een juf opgehaald bij Bakker Nauta aan de Frieseweg en gingen in een rijtje naar de Chr. kleuterschool aan de Oudegracht. 
Omdat er toen nog geen wet op het kleuteronderwijs bestond moesten er gelden worden gegenereerd om die kleuterklas te kunnen starten en werd er in de buurt van alles georganiseerd om het mogelijk te maken. 
Ik heb nog een foto waar ik als kleuter in een optocht meeloop met een bord: te koop, warme worst ten bate kleuterschool Oudorp.

Omdat wij officieel in Oudorp woonden deden we niet mee met Alkmaar, we hadden wel vrij op 8 oktober maar spelletjes doen enzo ging aan onze neus voorbij.
Het O'vaarsnest had als buurt altijd een beetje een bijsmaak, ik zei niet graag dat ik in de Ooievaarstraat woonde..o, het Ooievaarsnest was dan steevast de reactie.
Was blij dat we later naar de Frieseweg verhuisden. 
Als ik daaraan terugdenk weet ik niet waarom dat zo was, er woonden allemaal heel gewone hardwerkende mensen, ambtenaren , spoorwegmensen,allemaal vaders die 's morgens op de fiets naar hun werk gingen en , zoals toen gebruikelijk was, tussen de middag thuis kwamen warm eten.Je woonde waar je werkte ! 
Een enkele familie die wat uit de toon viel maar dat waren er in mijn herinnering maar 1 of 2..
Achter in de steeg stond een noodwoning waar een jong stel in woonde met een kindje, in mijn herinnering een bordkartonnen huisje maar het bleek gebouwd te zijn van asbest..revolutionair bouwmateriaal uit de jaren 50...Wat een omstandigheden waren dat ! Ik spreek de mevrouw nog wel eens die daar toen woonde.....ondertussen dik in de 80 ,ze waren blij met een woning maar in de winter was het afzien,, het vroor 's nachts binnen net zo hard als buiten, te koud om naar de plee buiten te gaan en dan maar op een emmer..'s morgens moest de emmer eerst op de kachel worden ontdooid om hem te kunnen legen.....
Aan een pad door het land richting Oudorp stond ook een noodwoning die in mijn herinnering werd bewoond door fam. Pittana.
De Roerdompstr. bestond maar uit een paar huizen en aan het eind een landje waar na de oorlog een speeltuin werd ingericht door de buurtvereniging. 

Na het ter ziele gaan van deze vereniging zijn ze doorgegaan als speeltuinvereniging OKB. 
Met simpele middelen werd er een gebouwtje neergezet en wat speeltoestellen. 
In het huisje werden 's winters ook activiteiten georganiseerd, zoals handwerken en figuurzagen. 
Zomers mochten we in het huisje op de petroleumstellen pannenkoeken bakken. 
Op hoogtijdagen zoals 5 mei werden er optochten en straatfeesten georganiseerd. 
Mijn vader werkte bij de PTT en toen alle telefoonbedrading ondergronds ging zijn van de telefoonpalen hele hoge schommels gebouwd en zijn die toen feestelijk in gebruik genomen ! 
Toen in de 60er jaren de buurt werd uitgebreid met nieuwe huizen is de speeltuin naar de Munnikenweg verhuisd, een prachtige speeltuin, beroemd in heel Alkmaar en wijde omtrek !!

De Munnikenwegschool was een heerlijke plek, de slootjes, de weilanden. In de slootjes kikkerdril vangen met een zelfgemaakt visnetje van een stukje ijzerdraad en een en oude nylonkous van je moeder..'s Winters schossie trappen zoals dat heette, met een aanloop over een paar nachtjes ijs...ik durfde dat niet maar de jongens waren stoer genoeg, menigeen zakte erdoor en dan was er Tante Mien Uittenboogaard die ze van de ergste prut bevrijdde voordat ze naar huis gingen en zo wat minder straf opliepen, want het waren wel stinkslootjes. 
Als je vr schooltijd al door het ijs zakte kreeg je van Tante Mien leenkleren zodat je toch naar school kon en uit school je schoongemaakte kleren weer aan kon trekken.
Zomers armenvol pinksterbloemen mee naar huis, de weilanden waren dan helemaal paars.
Wat een unieke plek voor een school! 
Gelukkig is het nog steeds een unieke plek, welk schoolplein heeft uitzicht over de weilanden en molens..gelukkig is het gebied eromheen beschermd natuurgebied en blijft het gevrijwaard van woningbouw.
Nu bijna niet meer voor te stellen: straten zonder auto's. 
De enkeling die een auto had stalde hem bij Ackermann in een schuur. 
Op straat werd gespeeld : touwtje springen, knikkeren, badmintonnen, autopetten, bokkie springen enz.
Een buurtvriendje timmerde een poppenkast en ik maakte de poppen en we hielden voorstellingen voor de kinderen uit de buurt, of circus achter in de steeg. 
Garage Met had een mooi betegeld voorplein waar je met krijt grote spellen kon uittekenen of rolschaatsen. 
Een buurvrouw had eens een heiligenbeeld laten vallen en wij mochten met de brokstukken krijten..dat deed het goed !!

Zoals in alle buurten waren er de buurtwinkeltjes, 2 kruidenierswinkels tegenover elkaar, bij de een kwamen vooral de katholieken en bij de ander de rest... 
Boodschappen werden in een boekje opgeschreven en aan het eind van de week werd er afgerekend. 
Als kinderen mochten we de reclameblaadjes rondbrengen en als beloning kreeg je dan een zak kapotte koekjes, hoe heerlijk was dat !! 
Verder was er in een achterom een schoenmaker, een groentenboer en de dames Boots hadden op de Frieseweg in de achterkamer een manufacturenwinkeltje en de rest kwam langs de deur: melkboer, bakker, schillenboer en de voddenman en af en toe het draaiorgel. 
Als je niet thuis was zette je de lege flessen en een briefje in de gang want de melkboer had een loper en kon overal naar binnen.
Veel hadden een volkstuin waar nu de oudorperpolder is.
Op het land van Ackermann was 's winters de ijsbaan waar heel Alkmaar op af kwam.
Als er maar even vorst werd verwacht zette Ackermann zijn land onder water en hoopte je dat hij gauw open kon, het was d ontmoetingsplaats van de Alkmaarse jongelui. 
's Zomers werd het land gebruikt door de paarden maar er ook wel eens een soort circus geweest of werden er kaatswedstrijden gehouden. ook werd het wel door de kinderen gebruikt om hutten te bouwen en met oud-en-nieuw voor het vuur.Lang van te voren werden er al autobanden verzameld en verstopt want er was stevige concurrentie uit het Rooie dorp en de Rekerbuurt. 
Achter in onze tuin stond een oud kippenhok waar de buit in werd bewaard door mijn jongere broer. 
Na kerst werden de kerstbomen verzameld en dan om 12 uur was het wie de grootste fik had. 

De televisie deed zijn intrede en de kinderen uit de buurt gingen op woensdag- en zaterdagmiddag voor 5 cent kijken bij opoe Vlaming, achterom, schoenen uit en allemaal op de grond in de ontruimde kamer. Dappere Dodo, 4 Veren Waterval, De Verrekijker, Kantjil en vooral zwaaien naar Tante Hannie. hoeveel zenders kunnen we nu ontvangen ?
Het is allemaal zo'n beetje 60 jaar geleden..wat een onbezorgde tijd was dat, ben blij dat ik toen jong was in een buurtje waar ik goede herinneringen aan heb.

Sinds 20 jaar woon ik weer op de Frieseweg, terug naar mijn oude buurtje.

                                         - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

                                                                ^  ^ Omhoog  ^  ^

 

          ©   www.barten.eu